4 . ممكن است اشكالاتى نظير اشكال محمد بن ابى بكر مطرح شود كه منشأ آن عدم تطابق مطالب كتاب سليم با كتب غير شيعه باشد . مثلا در تاريخ طبرى مىگويد : « معاذ بن جبل در جريانات سقيفه حاضر نبوده است » ، در حالى كه كتاب سليم او را از مؤسّسين سقيفه مىداند . جواب كلّى از اين نوع شبهات آن است كه بر فرض وجود چنين مواردى ، كتاب سليم بعنوان يك اصل اصيل و كهن در مدارك اسلامى بر ساير مدارك ترجيح دارد ، و بر فرض آنكه ترجيح هم ندهيم روايتى در مقابل روايت ديگر است و هيچ دليلى وجود ندارد كه نقل ديگرى را بر كتاب سليم ترجيح دهيم . جاى تعجّب از كسانى است كه منقولات كتابهايى را كه براى مذهب غير شيعه و نجات ابى بكر و عمر و معاذ و امثال آنان تأليف شده بر نقل كتاب سليم مقدم مىدارند ، در حالى كه امام موسى بن جعفر عليه السّلام مىفرمايد : « معارف دينت را از غير شيعيان ما مگير ، چرا كه اگر از شيعيان ما بگذرى و به ديگرى مراجعه كنى در واقع دين خود را از خائنينى كه به خدا و رسولش و به اماناتشان خيانت كردهاند گرفتهاى . . . » « 37 » ! اشكال عرضهء سليم احاديث كتابش را بر غير معصوم ، و جواب آن بعنوان آخرين اشكال بىرنگ ، بعضى از معاندين اين سؤال را نسبت به كتاب سليم مطرح كردهاند كه چرا سليم بن قيس احاديثى را كه از معصومين عليهم السّلام مىشنيده ، براى اطمينان از صحت ، آنها را بر غير معصوم عرضه مىكرده است ؟ ! ! اين سؤال اگر چه نياز به جواب ندارد ، ولى با اشاره به جواب آن نكاتى روشن خواهد شد . جواب اين شبهه به پنج وجه ذكر مىشود : 1 . در سرتاسر كتاب سليم ، حتّى يك مورد وجود ندارد كه سليم احاديث معصومين عليهم السّلام را بر غير معصوم عرضه كرده باشد ، و آنچه موجود است عرضهء

--> ( 37 ) بحار الانوار : ج 2 ص 82 ح 2 .